Home > BUPsy (NL) > Leden-Hoek > De terugbetaling gefileerd door Wouter Mareels.

De terugbetaling gefileerd door Wouter Mareels.

Op vrijdag 18 mei pakte Minister De Block de sector in snelheid. Het kernkabinet had het licht op groen gezet voor de terugbetaling van psychologen.

De beroepsverenigingen werden hierin niet gekend. Er kunnen dus enkele vraagtekens bij de implementatie van de terugbetaling geplaatst worden.

Wouter Mareels kroop in zijn digitale pen en somt er al enkele op in een schrijven dat hij ook in de media richt aan onze minister.

Geachte Minister De Block,

Ik schrijf u naar aanleiding van uw meest recente stappen om de psychotherapie toegankelijk te maken. Een initiatief dat in zijn betrachting lovenswaardig is maar toch wel enkele vragen oproept.

Zoals bijvoorbeeld :

Ik kan mij zeker voorstellen dat een arts een vertrouwenspersoon is en dan is het handig dat de patiënt daar eerst langs gaat. Maar dit verplicht maken ? Ik ken al even goed situaties van patiënten die sommige zaken liever niet aan hun arts vertellen en waarbij de psy de vertrouwenspersoon is.
Kan u daar een motivering voor geven ?

Op welke manier moet de verplichte omweg langs een huisarts voor die mensen die rechtstreeks een psycholoog opzoeken drempelverlagend werken ? Kan u dat uitleggen ?

Bovendien maakt dit dat een autonome hulpverlener plots ondergeschikt aan een andere autonome zorgverlener moet werken. Hoe verklaart u dit want hoe dat kan snap ik niet ? Tenzij u natuurlijk nadrukkelijk specifieert dat het is zoals bij de specialist gaan, daarvoor moet je ook eerst langs de arts om terugbetaling te verkrijgen, maar is natuurlijk niet ondergeschikt en blijft vrij toegankelijk.
Los van uw verklaring : er zijn nogal wat artsen naar wie ik patiënten doorstuur om een briefje voor therapie te vragen, dus in de realiteit ligt de richting vaak omgekeerd. Sommigen laten het blauwblauw. Vaak is een arts een drempel.

Daarnaast : ik weet ook niet of de kostprijs per minuut zoals beroepsgroepvoorzitter Koen Lowet aanbracht een goede maatstaf is. Er zijn ook overheadkosten en extra taken die zowel artsen als psychologen moeten maken en die niet binnen die 45 minuten vallen. Bovendien denk ik niet dat mijn huisarts die van mij 23 euro ontvangt om mij 10 minuten te zien met zijn omgerekende 2,3 euro per minuut minder verdient dan de psycholoog met zijn 1 euro per minuut ? Of heb ik het hier mis en is 2,3 euro echt wel minder dan 1 euro ?

Daarnaast meen ik ook dat het beroep van psycholoog en de bijgaande vorming ook gehonoreerd mag worden. Een huisarts volgt een opleiding van 7 jaar. Als psycholoog volgde ik een opleiding van 5 jaar psychologie, 4 jaar psychotherapie-opleiding terwijl ik werkte, nog eens 5 jaar weekends gespendeerd aan vorming in een andere psychotherapeutische strekking,aanvullend 9 jaar leertherapie, 5 jaar supervisie, permanente intervisie, droeg ik bij aan de vorming van therapeuten en schreef ik een handleiding voor een test. Laten we stellen dat deze opleiding niet moet onderdoen voor deze van artsen. Dit mag gelijkwaardig gehonoreerd worden.

4 tot 8 sessies terugbetalen ? Hoe gaat dit hechtingsproblemen, ernstige agorafobie, de gevolgen van meerdere jaren seksueel misbruik, een verslaving, ... om er maar een paar te noemen verhelpen ? Onlangs nog zitten we bij een patiënte met een ernstige depressie omwille van de een fysiek trauma aan sessie zoveel (veel meer dan 8 sessies) en nu pas durft ze zeggen dat ze eigenlijk dood wil. Hoe volstaan 8 sessies hier ?

Toen ik aan de unief zat zag je vroeger die ene strekking die steeds alles probeerde te meten. O.a. de therapeutische successen. Het absurde echter was dat men dit deed zonder rekening te houden met het feit dat er zoiets als symptoomverschuiving bestaat. Dus je meet het effect van een behandeling bij pakweg een patiënt met angst voor de trappen op z’n werk. Therapie klaar, succes, streepje erbij. Komt die patiënt een maand later terug met angst voor de lift. Therapie klaar, succes, streepje erbij, wow ebt werkt goed. Komt die patiënt een maand later op therapie met angst voor de weg naar z’n werk. Therapie klaar, succes, streepje erbij. Komt die patiënt een maand later terug met een burn-out.
Conto : 3 therapeutische successen gemeten en geheel niets verholpen, misschien de zaak zelfs verslechterd.

Probleem hierin m.i. is dat U zich heeft laten informeren door een resem mensen die de essentie van psychotherapie verkocht hebben om toch maar eindelijk eens au serieux genomen te worden door artsen. Een deel van de mensen binnen de stromingen van evidence-based therapieën (EBT) beweert in een beperkt aantal sessies een patiënt te helpen maar uiteindelijk is dat alleen maar marketing. Andere strekkingen zoals bvb systeemtherapie meten niet. Hoe kan je bvb de graad van angst meten ? Of het dysfunctioneren van een gezin ? Of de ernst van een trauma na verkrachting ? Ik ken een vrouw die door 5 man verkracht is en die lijkt minder last te hebben dan een andere vrouw die ’slechts’ aangerand is geweest. Wat zeggen cijfers ? En doordat die andere strekkingen niet hebben meegedaan in deze schijn-concurrentiestrijd hebben de EBT’s in tijden van cijferfetisjisme en besparingen al snel gewonnen.

Of gelooft u echt dat dit allemaal meetbaar is en dat gestandaardiseerde therapieën voor iedereen werken ? Ik ontvang wekelijks mensen die daarvan weggelopen zijn van dat soort EBT’s : binnenkomen, intake, teamvergadering, 3 weken later de eerste sessie, testje, protocol doorlopen (opdrachtjes, dagboek, applausje voor jezelf als het beter ging... niet beter eigenlijk dan de kleuterjuf die flink-stickers uitdeelt) nog eens meten enz... wat heb je daar in godsnaam aan wanneer je op zoek bent naar een mens die jou als mens echt beluistert en vraagt hoe het gaat, zo na die zelfmoord van de partner. Die willen geen vragenlijstjes en psychologen die zich wegsteken achter papieren en methodieken wegens de verplichte kwalitatieve registratie. Wat meent u daarover ? Want in se is dit de feitelijke inzet van de discussie : wat mogen we de patiënt bieden en wat heeft die eraan ?

Eigenlijk moet de beroepsgroep ook naar zichzelf wijzen : Men heeft elkaar in een commercieel opbod wijs gemaakt dat men er met "bewezen" kortdurende therapiëen kon komen terwijl een deel van de beroepsgroep daar zelf niet in gelooft. Tijd om afstand te nemen van de commerce...

Graag uw antwoord.

Met oprechte achting,
Wouter Mareels


UPPsy (FR) BUPsy (NL)

UPPsy - Union Professionnelle des Psychologues / BUPsy - Beroeps Unie van Psychologen

© UPPsy 2017 | Admin

Réalisation : Parcours sprl

Uppy-Bupsy FacebookUppy-Bupsy TwitterUppy-Bupsy Linkedin